Get Adobe Flash player

Ιερά Μονή Αγ. Νικολάου – Σύντζα

Ιερά Μονή του Αγίου Νικολάου Σύντζας

mones-sintza6

Σε μια δύσβατη και βραχώδη περιοχή, δυτικά της πεδιάδας του Λεωνιδίου και στην κόγχη των απόκρημνων βουνών κρέμεται σχεδόν η Μονή της Σίντζας που είναι αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο. Δε γνωρίζουμε την ακριβή χρονολογία ίδρυσης της Μονής, αλλά αναφέρεται η Μονή Σίντζα σε πατριαρχικό έγγραφο του 1622 με υπογραφή του Πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεοφάνη. Πάνω δε από τη θύρα στο υπέρθυρο διαβάζουμε τη χρονολογία 1783, πιθανότατα χρονολογία ανακαίνισης. Σύμφωνα με τους μελετητές, η ανέγερση του μοναστηριού τοποθετείται ανάμεσα στο 1200-1300 μ.Χ.

mones-sintza2

Καθώς πλησιάζουμε στο εσωτερικό της Μονής, ακολουθώντας ένα ανοιχτό διάδρομο, περνάμε μια δεύτερη τοξευτή ξύλινη πόρτα που οδηγεί στα κελιά και στους ξενώνες. Στη συνέχεια συναντούμε το μικρό προαύλιο που περιλαμβάνει το ναό του Αγίου Νικολάου, από το οποίο μπορεί κανείς να θαυμάσει τον κάμπο του Λεωνιδίου. Βόρεια του ναού, παρατηρούμε δεύτερη σειρά κελιών, ξενώνων και στο ισόγειο αποθηκευτικούς χώρους. Όλα τα κτίρια στεγάζονται με κεραμίδια και είναι χτισμένα μέσα στο κοίλωμα του βράχου.

Ο ναός χτισμένος σε ρυθμό εγγεγραμμένης σταυροειδούς βασιλικής, έχει διαστάσεις 4.20×5.80μ. και διαθέτει ημικυκλικό νάρθηκα με ακτίνα 2.80μ. Στο κέντρο του σταυρού και σε τετράπλευρη βάση στηρίζεται ο οκτάπλευρος τρούλος. Ανατολικά εξέχει η κόγχη του Ιερού με ένα μεγάλο τοξωτό παράθυρο. Στη Νότια πλευρά συναντάμε την κύρια είσοδο, μια τετράπλευρη θύρα και δύο τοξωτά παράθυρα δεξιά της.

mones-sintza3

Στο εσωτερικό έχουμε την ψευδή εντύπωση ότι βρισκόμαστε μέσα σε μια μονόχωρη βασιλική, εντύπωση που προκαλείται από τη θολωτή ομοιόμορφη στέγη βαμμένη μπλε με χρυσά αστέρια. Το πιθανότερο είναι ότι υπήρχε αγιογράφηση η οποία καλύφθηκε από ασβεστόχρισμα. Αναφέρεται δε ότι το 1967 εργάστηκαν στη Μονή οι Παναγιώτης και Κυριάκος Κουλίδας, λαϊκοί ζωγράφοι. Στο ξυλόγλυπτο τέμπλο, του οποίου αγνοούμε τη χρονολογία κατασκευής, καθώς και στο προσκυνητάρι παρατηρούμε τις παλιές εικόνες του Αγίου Νικολάου, του Χριστού, της Παναγίας και του Προδρόμου. Πάνω από την Ωραία Πύλη αναγνωρίζουμε σκηνές από την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη και πάνω από αυτές παρατηρούμε τους δύο δράκοντες – φίδια ένθεν και ένθεν του σταυρού που τον φυλάσσουν. Η εικόνα του Αγίου Νικολάου θεωρείται θαυματουργή και φέρει τάματα πιστών. Το θέμα της είναι αρκετά σπάνιο – παρουσιάζει την Κοίμηση του Αγίου Νικολάου και χρονολογείται από το 1767.

mones-sintza4

Στη βιβλιοθήκη της Μονής φυλάσσονται μερικά χειρόγραφα Ευαγγέλια με διακοσμητικά γράμματα και μοτίβα. Φυλάσσεται επίσης ένα κομμάτι από τη σπονδυλωτή στήλη μεγάλης σαύρας ή άλλου ερπετού το οποίο σύμφωνα με την παράδοση ζούσε στην περιοχή «Πλατάνες» στον κάμπο του Λεωνιδίου και τρόμαζε τους προσκυνητές από την Ύδρα ή τις Σπέτσες, ώσπου κάποιος το σκότωσε και απελευθέρωσε τον τόπο.

Σύμφωνα πάντα με την παράδοση, η βασιλοπούλα της Θήβας Ινώ ανέθρεψε στο σπήλαιο της Σίντζας τον ανιψιό της Διόνυσο – θεό του κρασιού, των σύκων και των καρυδιών. Σύμφωνα με αυτή την εκδοχή, η Σεμέλη είχε εναποθέσει το γιο της Διόνυσο πάνω σε μια λάρνακα που τα δελφίνια την έφεραν στην Προστάτιδα Γη, την παραλία της Τσακωνιάς. Αξίζει να σημειωθεί ότι μέχρι σήμερα το Λεωνίδιο αναφέρεται ως Διονύσου Κήπος από τους Τσάκωνες. Σύμφωνα με τον Παυσανία, στις Βρασιές ή Πρασιές (οικισμός της Αρχαίας Κυνουρίας, το σημερινό Λεωνίδιο) εκβράσθηκε μέσα σε λάρνακα η Σεμέλη με το παιδί της και στέφθηκε με τιμές από τους ντόπιους. Η Ινώ στη συνέχεια ανέθρεψε το γιο της αδελφής της και του Δία, μέσα σε μια σπηλιά, στην είσοδο της οποίας ο Διόνυσος φύτεψε μια συκιά.

mones-sintza5

Η επωνυμία Σίτζα ή Σίντσα ή Συντζώτοιχο, όπως το αποκαλούν οι Τσάκωνες και γράφεται σήμερα Σίντζα, προέρχεται από τη λέξη συκιά. Πράγματι η συκή – συκέα – συκιά στα τσακώνικα λέγεται ά συντζά και η αγριοσυκιά λέγεται αγροσυντζα ενώ το σύκο λέγεται και σούκο. Το μοναστήρι επομένως λεγόταν κάποτε του Αγίου Νικολάου της Συκεάς και στα τσακώνικα «τ΄ Άγιες Νικόα τα Συντζά». Επικράτησε το όνομα «της Συνζτάς» και αργότερα «της Σύντζας». Άλλωστε έπρεπε να ξεχωρίζει από το άλλο τσακώνικο μοναστήρι του Αγίου Νικολάου της Καρυάς, δηλαδή της καρυδιάς.

Αξίζει να επισημανθεί ότι το σπήλαιο της Σίντζας όπως και τα υπόλοιπα της γύρω περιοχής, κατοικήθηκαν από την Νεότερη Νεολιθική Εποχή ως το Βυζάντιο και αποτέλεσαν καταφύγιο τα νεότερα χρόνια (τουρκοκρατία, γερμανική κατοχή), ακόμη και κατοικία βοσκών της περιοχής (χειμαδιά). Επίσης πολλά σπηλαιώματα χρησιμοποιήθηκαν σαν σκήτες. Οι ανασκαφές ανέδειξαν αρκετά όστρακα καλυμμένα με σταλαγματικό υλικό καθώς και δείγματα από ανθρωπολογικό υλικό. Βρέθηκαν επίσης θραύσματα αγγείων, σιδερένια εγχειρίδια και ποικίλα τμήματα από κύπελλα, κρατήρες κ.α. Υποθέτουμε ότι στα δύο μεγάλα σπήλαια της Σίντζας, ένα του Αγίου Νικολάου και ένα άλλο 150μ. δυτικά, κατέφευγαν άνθρωποι που προερχόταν από ένα σημαντικό οικισμό, πιθανότατα των Πρασιών, που βρίσκεται μερικά χιλιόμετρα ανατολικά.

mones-sintza1

Αν και εορτάζουμε τον Άγιο Νικόλαο στις 6 Δεκεμβρίου, η μονή εορτάζει στις 8 Μάη, όπου και τελείται αγρυπνία. Η εικόνα μεταφέρεται για ένα δεκαήμερο στο μετόχι της Μονής, στον Άγιο Χαράλαμπο. Επίσης εορτάζει στις 3 Οκτωβρίου στην μνήμη του Αγίου Διονυσίου και τελείται αγρυπνία στις 8 Σεπτεμβρίου.

Προσεγγίζει κανείς το Μοναστήρι μέσω ενός ομαλού χωματόδρομου που απέχει από το Λεωνίδιο 1 ώρα και 30 λεπτά περίπου για τον πεζοπόρο, ενώ με το αυτοκίνητο γίνεται ευκολότερη η πρόσβαση. Σήμερα διακρίνει κανείς εύκολα το λευκό μοναστήρι από τον επαρχιακό δρόμο, αλλά κάποτε με την γκρίζα πέτρα του ενσωματωμένη αρμονικά στο δυτικό βάθος της πεδιάδας του Λεωνιδίου μέσα στην χαράδρα έμοιαζε σαν τμήμα του βράχου.

Σεπτεμβρίου  2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
   
  1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30  
WPEC is proudly sponsored by
True Media Concepts
Video – Αερόστατα
Στο Λεωνίδιο από μικρά παιδιά φτιάχνουμε αερόστατα

Festival Tsakonia