Get Adobe Flash player

Ιστορικές Περίοδοι

Φραγκοκρατία

Φράγκοι

Φράγκοι

Οι γραπτές πληροφορίες και γι αυτή την περίοδο είναι ελάχιστες και προέρχονται κυρίως από το γνωστό «Χρονικό του Μορέος», γραμμένο στον 14ο αιώνα από Φραγκοέλληνα Μοριάτη, ο οποίος βλέπει με μεγαλύτερη συμπάθεια του Φράγκους από τους Έλληνες. Γι αυτό και ασχολείται περισσότερο με τις επιτυχίες και την ζωή των Φράγκων, παρά με των ντόπιων Ελλήνων, την ζωή και τους αγώνες ενάντια των ξένων κυριάρχων του τόπου τους.

Γνωρίζουμε ότι η περίοδος της Φραγκοκρατίας, στην Τσακωνιά, ξεκινάει περίπου το 1204μ.χ.

Η αναφορά στο όνομα Τσακωνιά, εδώ, είναι ευρύτερη, δεν εννοούσαν μόνο την ορεινή τραχιά περιοχή που γνωρίζουμε σήμερα, αλλά μια περιοχή με κάμπους και λιβάδια. Μάλλον αναφέρονται στην ευρύτερη περιοχή από το το Γεράκι, Κάμπο του Έλους και Μονεμβάσια μέχρι και την ορεινή περιοχή της σημερινής Τσακωνιάς.

Τουρκοκρατία

Τουρκοκρατία

Τουρκοκρατία

Η κατάκτηση των ελληνικών τόπων από τους Οθωμανούς δεν έγινε σε μια περίοδο ή σε μια συνεχιζόμενη κατακτητική προσπάθεια. Διότι, χώρες και νησιά είχαν άλλους κυρίαρχους εκτός τους Βυζαντινούς, κι έγιναν αγώνες και των Βενετσιάνων ακόμα, για να κρατήσουν τις κτήσεις τους ή έκαμαν επιχειρήσεις να κατακτήσουν κι άλλους τόπους.
Έτσι η Τσακωνιά κι η άλλη Κυνουρία δεν έπεσε στα χέρια των Οθωμανών, ευθύς αμέσως μετά την Άλωση της Πόλης (1453), οπότε έπεσε στην κυριαρχία των Βενετσιάνων, μαζί με μερικούς γνωστούς άλλους γειτονικούς τόπους.

Μάχη στην Τσακωνιά (1464)

Είναι γνωστή, μάχη μεταξύ Τούρκων και Βενετσιάνων στην περιοχή της Τσακωνιάς το 1464.
Την εποχή εκείνη οι Τούρκοι πολιορκούσαν το Άργος που βρισκόταν στα χέρια των Βενετσιάνων. Κι ένα τμήμα βενετσιάνικου στρατού έσπευσε σε βοήθεια, πιθανότατα από την Μονεμβάσια, δια μέσου της Κυνουρίας, την οποία ο χρονογράφος την γνώριζε με το όνομα «Τσακωνιά».
Η μάχη τοποθετείται κάπου ανάμεσα στο Λεωνίδιο και το Κιβέρι.

Καταστροφή του Λεωνιδίου (1467)

Γνωρίζουμε ότι το 1467 καταγράφεται το Λεωνίδιο μαζί και άλλες πόλεις ως κατεστραμμένες από επιδρομές Τούρκων, δεν γνωρίζουμε αν παρέμειναν στην κυριαρχία των Βενετσιάνων ή στην κυριαρχία των Τούρκων και εξακολούθησαν οι κάτοικοι, με την βοήθεια των Βενετσιάνων την αντίσταση εναντίον των Τούρκων.

Μάχη

Μάχη

Το Ναύπλιο και η Μονεμβασιά πέρασαν στην Τούρκικη κατοχή μόλις το 1540.

Μετά την κατάκτηση της Τσακωνιάς από τους Τούρκους στα 1540, αρχίζει η περίοδος μιας σκληρής σκλαβιάς μέχρι τα 1685, οπότε ο Μοριάς κυριεύθηκε από τους Βενετσιάνους.

Δεύτερη τουρκοκρατία

Οι Τούρκοι κατέκτησαν πάλι τον Μοριά το 1715, η διοικητική διαίρεση παρέμεινε περίπου η ίδια, εκτός από την περιοχή της Κυνουρίας όπου δημιουργήθηκε το «Βιλαέτι του Αγ. Πέτρου» και το Βιλαέτι του Πραστού», το οποίο περιλάμβανε τις περιοχές από τον Αγ. Ανδρέα μέχρι το Λεωνίδιο.
Στο Βιλαέτι του Πραστού δεν κατοικούσαν τούρκοι, ή κατοικούσαν ελάχιστοι και αυτό φαίνεται από τα φορολογικά αρχεία – καταγραφές – της εποχής.

Βυζάντιο

Βυζάντιο

Βυζάντιο

Οι αναφορές στην Βυζαντινή περίοδο για την Τσακωνιά και γενικότερα για την Νότια Ελλάδα είναι ελάχιστες.

Η πρώτη πραγματική εμφάνιση του ονόματος των «Τσακώνων» παραδίδεται από τον Βυζαντινό συγγραφέα και Αυτοκράτορα του Βυζαντίου Κωνσταντίνο τον Ζ΄, τον λεγόμενο Πορφυρογέννητο (905-959μ.χ.), ο οποίος μνημονεύει μια ειδική τάξη στρατιωτών του τότε Βυζαντινού Κράτους, τους «Τσέκωνες», που «αφωρίζοντο εις τα κάστρα», δηλ. εστέλνοντο στα Κάστρα της Αυτοκρατορίας κι εκτελούσαν ακριτική στρατιωτική υπηρεσία.

Η αναγραφή αυτή του Κωνσταντίνου Πορφυρογέννητου έδωσε την λέξη «Τσεκωνες», επάνω στην οποία έγιναν πάμπολλες συζητήσεις, αν δηλ. αυτή αναφέρεται στους «Τσάκωνες» της Πελοποννήσου ή είναι όνομα που απλά σημαίνει «ακρίτες» ή «καστροφύλακες».

Επανάσταση 1821

Ο Πραστός και σαν συνέχειά του το Λεωνίδιο έχουν να επιδείξουν πλειάδα πνευματικών ανδρών , στρατιωτικών αρχηγών και οικονομικών χορηγών που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο έβαλαν το λιθαράκι τους για να πυργώσει το κάστρο της Ελευθερίας μετά την Μεγάλη Επανάσταση του 1821.

Λάβαρο Επανάστασης

Λάβαρο Επανάστασης

Πρώτος απ΄όλους, ο μεγάλος δάσκαλος, ο Πραστιώτης Εμμανουήλ Τροχάνης, σπουδαγμένος στην Αθωνιάδα Σχολή από τον διδάσκαλο του Γένους Ευγένιο Βούλγαρη, δίδαξε στα σχολεία των ελληνικών γραμμάτων του Πραστού και της Σίφνου [αργότερα μετά τα Ορλωφικά] γραμματική και αρχαία ελληνικά, είχε δε ασχοληθεί και με την Τσακώνικη γλώσσα καθώς αναφέρει ο Γάλλος φιλόλογος και ελληνιστής Villoison που μας άφησε αρκετά και σημαντικά στοιχεία για την Τσακώνικη διάλεκτο. Ο Τροχάνης είχε συγγράψει το 1775 στην Ομηρική γλώσσα ποίημα εκ 782 στίχων αφιερωμένο στον Οικουμενικό Πατριάρχη Σωφρόνιο Β΄. Ο επίσης λόγιος Παναγιώτης Μίχας [1770 - ; ] δάσκαλος και αυτός από τον Πραστό είχε μυηθεί στην Φιλική Εταιρεία.

Οικονομικούς χορηγούς του Αγώνα ας αναφέρουμε τον Χατζηπαναγιώτη και τον επ΄αδελφή γαμπρό του Αναγώστη Τροχάνη , μεγάλες επιχειρηματικές και εφοπλιστικές προσωπικότητες της προεπαναστατικής ναυτιλίας. Ως συνιδιοκτήτες με Σπετσιώτες εφοπλιστές και πλοιάρχους προσέφεραν στον Αγώνα περίπου 20 καράβια -μπρίκια τα περισσότερα- όπως «Ιερά Συμμαχία», «Φιλοκτήτης», «Παγκρατίων», «Ποσειδών «, «Θεμιστοκλής», «Σεραμίνος», και άλλα που χάθηκαν στις διάφορες ναυμαχίες του Αγώνα.

Στρατιωτικούς αρχηγούς αναφέρουμε τους:

  • Καπετάν Γιωργάκης Μιχαλάκης, στρατιωτικός αρχηγός των Τσακώνων , εκπορθητής του φρουρίου της Μονεμβασιάς [πρώτος φρούραρχος] και συμβάλλων τα μέγιστα στην άλωση της Τριπολιτσάς
  • Μανώλης Δούνιας εκ Πραστού «ανήρ πνεύματος και πονηρίας», πρώτος που ανέβηκε στην Τάπια του φρουρίου της Τριπόλεως με δόλο και ανοίξας τις πύλες εισήλθαν οι ΄Ελληνες και εκυρίευσαν την πόλη.
  • Παναγιώτης Σαράντης, είχε καταρτίσει ίδιον σώμα του οποίου την διατροφή και λοιπά χρειώδη είχε αναλάβει ο ίδιος.
  • Εμμανουήλ Τσούχλος, συγγράψας και ιστορική έκθεση της δράσεως των Τσακώνων.
  • Κωνσταντίνος Πέτρου -πεντακοσιάρχης , εξόδευσε εξ ιδίων για συντήρηση των στρατιωτών του.
  • Θεόδωρος Πολίτης.
  • Παναγιώτης Πολίτης
  • Νικόλαος Καρακλής
  • Γιαννάκης Γούλελος, Θεόδωρος Γούλελος, Γεώργιος Γούλελος φονευθείς εις Μονεμβασιά του οποίου την κεφαλή έφαγαν οι λιμωττούντες πολιορκούμενοι Οθωμανοί.

Οι περισσότεροι ΄Ελληνες γνωρίζουν ότι η Εθνική Επανάσταση άρχισε από τα Καλάβρυτα ή την Καλαμάτα στις 23-25 Μαρτίου 1821. Η αλήθεια όμως είναι ότι στις 16 Μαρτίου στα θέση Μαραθιάς του Λεωνιδίου ύψωσαν την επαναστατική σημαία που είχε ως σύμβολο ένα Σταυρό στη μέση , ένα φίδι και πάνω του μια κουκουβάκια να του τρώει το κεφάλι [το φίδι βέβαια ήταν ο Οθωμανός]. Ο ηρωϊσμός και η θυσία των Τσακώνων του 1821 δεν άφησε ασυγκίνητη τη λαϊκή μούσα, όπως δείχνει και το ακόλουθο δημοτικό τραγούδι:

Πραστιώτικο:
Εσείς χελιδονάκια μου που πάτε στον αέρα
Δώστε χαμπέρια στο Μωριά , σ΄όλα τα βιλαέτια
βγήκαν τα Τσακωνόπουλα κι΄ο Καπτάν Γιωργάκης
πατήσαν τη Μονεβασιά το παινεμένο Κάστρο
Καρτέρα μας Τροπολιτσά σε πέντε-δέκα μέρες
να ΄ρθούν τα Τσακωνόπουλα κι ο Καπτάν Γιωργάκης
να δείς Πραστιώτικο σπαθί, Τσακώνικο τουφέκι.
Περδικοπούλες του Μωριά εκεί ψηλά που πάτε
Δώστε χαμπέρι στο Μωριά σ΄όλα τα βιλαέτια
Βγήκαν τα Τσακωνόπουλα του Καπετάν Γιωργάκη
Πατήσαν τη Μονεμβασιά το παινεμένο Κάστρο
Καρτέρα μας Τροπολιτσά σε πέντε-δέκα μέρες
ναρθούν τα Τσακωνόπουλα και ο Καπετάν Γιωργάκης
να δείς Πραστιώτικο σπαθί, Τσακώνικο τουφέκι
πως πολεμούν και χαίρονται και σιγοτραγουδάνε.
Σεπτεμβρίου  2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
   
  1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30  
WPEC is proudly sponsored by
True Media Concepts
Video – Αερόστατα
Στο Λεωνίδιο από μικρά παιδιά φτιάχνουμε αερόστατα

Festival Tsakonia